Kleine Notities

Projecten

Kinderboekenweek: Over een kleine mol die wil weten wie er op zijn kop gepoept heeft

Tijdens de Kinderboekenweek blog ik iedere dag over een kinderboek. Vandaag: Over een kleine mol die wil weten wie er op zijn kop gepoept heeft.

– – –

Over een kleine mol die wil weten wie er op zijn kop gepoept heeft
Over een kleine mol die wil weten wie er op zijn kop gepoept heeft – W. Holzwarth & Wolf Erlbruch // Uitgeverij: Vries Brouwers

Over een kleine mol die wil weten wie er op zijn kop gepoept heeft.. Wat een lange titel he?

Nog zo’n oude bekende natuurlijk. En ja, ook deze kocht ik omdat ik me nog meende te herinneren dat ik dit zelf als kind een leuk boekje vond. Hoewel ik me dan weer niet bewust herinner dat ik het las.

Ook hierbij had ik overigens mijn twijfels in het begin. Vooral omdat Pim ‘m al heel snel uit de kast trok en de zinnen per pagina eigenlijk wat te lang waren op dat moment.

Maar nu? Nu kan Pim het bijna woordelijk mee kletsen, zo vaak hebben we het gelezen. Het is een van die vertrouwde boekjes bij ons thuis, net als Mama Kwijt en Ik zou wel een kindje lusten.. We pakken “Kleine Mol” (zoals wij het boekje noemen) dan ook vooral als Pim super moe is. Of als hij allemaal nieuwe indrukken te verwerken heeft en iets herkenbaars rust geeft. Lees: we hebben dit boekje zó vaak gelezen in de tijd dat hij van kamer verhuisde en zijn zusje geboren werd.

Het verhaal is vast bekend: een mol steekt zijn kop boven de aarde en dan landt er een drol op zijn hoofd. Alleen heeft hij niet gezien van wie die was. En dus gaat hij op onderzoek uit. Hij vraagt allerlei dieren: “heb jij soms op mijn kop gepoept?” En die dieren doen vervolgens één voor één voor hoe zij poepen, om hun onschuld te bewijzen.

De aantrekkingskracht zit ‘m natuurlijk in de poep. En de vele dieren die langskomen. En alle poep. En het feit dat er bij iedere poep een geluidje past. (Dit boekje is vooral favoriet als papa bij ons voorleest, want hij is beter in geluidseffecten). Ik ben eerlijk gezegd niet zo van de poep en plas humor, maar bij dit boekje werkt het.

Ikzelf begon na een aantal keer lezen vooral de cadans van de tekst heel prettig te vinden. De tekst doet daarin wat Duits aan soms (maar ja, het is oorspronkelijk ook een Duits boek). Door het ritme waarin de zinnen gestructureerd zijn leest het boek heel lekker weg. En ook al voelde het in het begin als een erg lang verhaaltje voor een kind van anderhalf, nu is het zo uit.

Kortom: Pim vindt dit boek fantastisch en zou zeggen dat het helemaal terecht is dat het op de 1001 Kinderboeken lijst staat (als hij die woordenschat had dan hé). Ik ben het daar eigenlijk wel mee eens, alleen al omdat ik zie met hoeveel plezier Pim telkens weer dit boekje leest.

Kinderboekenweek: Waar is Dribbel? van Eric Hill

Tijdens de Kinderboekenweek blog ik iedere dag over een kinderboek. Vandaag: Waar is Dribbel? van Eric Hill.

– – – 

Waar is Dribbel? - Eric Hill
Waar is Dribbel – Eric Hill // Vertaald door: Gerda Wijmans-van Dillen // Uitgeverij: Van Holkema & Warendorf

Tuurlijk, iedereen kent Waar is Dribbel? van Eric Hill. Het is een klassieker. Ik kocht hem voor Pim omdat ik hem me nog herinnerde uit mijn kindertijd.

Maar is het nog steeds een leuk boek om met je kind te lezen?

Had je me dit een half jaar geleden gevraagd, dan was mijn antwoord niet per se “ja” geweest. Dit was niet het favoriete flapjesboek van Pim. De kiekeboe-boekjes die ik met hem las waren veeleer favoriet en ik dacht dan ook dat dit misschien indertijd een nieuw en mooi boek was, maar dat het inmiddels misschien niet meer de beste in zijn soort was.

Als we Waar is Dribbel lazen vermaakten we ons altijd wel, maar het voelde toch altijd een beetje onaf. Ook al hadden we er inmiddels een heel ritueel omheen. Ieder dier maakt een geluid. Bij de krokodil hoort een hand die in z’n bil bijt, etcetera. Ja, vermakelijk, maar fantastisch?

Nou is de beste in zijn soort zo’n claim die ik sowieso niet wil maken. Toch wil ik inmiddels mijn mening ietwat bijstellen. Waar is Dribbel? wordt namelijk wel erg vaak tevoorschijn gehaald door Pim als hij mag kiezen welk boekje we gaan lezen. En hij vindt hem nú met 2 jaar leuker dan een half jaar geleden. Misschien juist omdat hij hem inmiddels uit zijn hoofd kent en dus bij ieder deurtje precies weet wie er tevoorschijn gaat komen en dat het liefste al tijdens het openmaken van een flapje zegt? Herhaling als key zeg maar. En ik denk echt dat dit boekje het van de herhaling moet hebben.

Bottom-line: Waar is Dribbel? is nog steeds niet mijn favoriet. En ook niet per se die van Pim. Maar op die momenten op een dag dat hij eventjes tussendoor wil bijkomen is dit wel het boek dat hij graag pakt. Herhaling en herkenbaarheid werken juist op die momenten perfect. Kortom: Niet voor niets een klassieker.

– – –

Waar is Dribbel? maakt deel uit van de 1001 kinderboeken lijst en valt daarmee binnen mijn Kinderboeken Project.

Het Kinderboeken Project: Update #1

Ik schreef al eens kort over mijn Kinderboeken Project gebaseerd op 1001 Children’s Books You Must Read Before You Grow Up. De afgelopen maanden leende ik een aantal van de boeken die in de lijst voor 0-3 jaar staan van de bieb om samen met Pim te lezen. Hoog tijd dus om een update te geven.

Het lastige aan een categorie als 0-3 jaar is dat sommige boeken eigenlijk precies op het goede moment moeten komen. En bij de onderstaande boeken was dat niet altijd het geval. Soms kon ik me voorstellen dat dt “perfect zou zijn geweest als..” en soms kon ik me ook daar niet per se een voorstelling van maken. Soms was het de vertaling. Maar ook dat het gewoon allemaal wat gedateerd voelde. Kortom: Mijn eerste omzwervingen binnen de lijst waren geen onverdeeld succes..

Kietelhandjes - Helen Oxenbury

Kietelhandjes van Helen Oxenbury
Vertaald door Harriet Laurey
Uitgegeven door: J.H. Gottmer, 1987

Helen Oxenbury komt veel voor de in de lijst. Haar boekjes zijn klassiekers, met Wij Gaan Op Berenjacht als bekendste in Nederland. Kietelhandjes wordt geprezen in 1001 Children’s Books omdat het de beleving van baby’s en peuters centraal stelt met de tekeningen. Misschien dat ik dat als ouder niet goed kan beoordelen, want ik vond het vooral wat losse plaatjes waar ik weinig interessants van kon maken bij het voorlezen. Het leek me iets té simplistisch voor een kind van 1,5. Maar misschien is het dus simpelweg dat het even niet  klikte tussen Pim en het boekje op deze leeftijd. Wat vreemd is, want kietelen is iets dat hij erg leuk vind de afgelopen tijd. Maar er leek net wat te weinig verhaal in te zitten? Het boekje was uit voordat we het wisten..

Wat ik wel fijn vond: dit boekje heeft niet alleen blanke kinderen, maar laat kinderen van verschillende etniciteiten zien. Dat mag wel iets vanzelfsprekender zijn in kinderboeken over het algemeen.

Beertje Over de Bergen - John Prater

Beertje Over de Bergen van John Prater
Vertaald door Harriet Laurey
Uitgegeven door: Van Holkema & Warendorf, 1999

Ok, van dit boek had ik hoge verwachtingen. Een beertje klimt heen en weer over papa beer, weergegeven als avontuurlijke reis over de bergen. Het idee is ook erg leuk. En aansprekend. De tekeningen zijn mooi, vriendelijk en ietwat dromerig.

Maar ook dit boekje leek een beetje dood te vallen…

Wat mij persoonlijk het meeste tegenstond was de taal. Misschien is het de vertaling,of misschien is dit ook zo in het origineel, maar de tekst leek een beetje.. tsja.. “clunky”. Zo is er de zin “Beertje over de bergen gaat”, waarin naar mijn gevoel een woord mist. En “Maar al wat hij ziet is de andere kant”, wel een kloppende zin, maar niet een die ik prettig voor vind lezen aan een dreumes van 1.5 jaar.

Alles op een rijtje - Ahlberg

Alles op een rijtje van Janet en Allen Ahlberg
Vertaald door Martine Schaap
Uitgegeven door: Gottmer, 1988

In alles op een rijtje zie je verschillende voorwerpen en scenes die baby’s en dreumesen tijdens een gewone dag tegenkomen. Zo zie je verschillende kinderstoelen, maar ook verschillende gezinnen waarvan bijvoorbeeld een vader of moeder gaat werken. De tekeningen hebben een hoge schattigheidsfactor. Soms, en misschien alleen al door de kleurstelling, lijken deze ook iets gedateerd (maar ik geloof niet dat dat Pim iets uitmaakte).

Het boek is repetitief in het feit dat er op iedere pagina verschillende versies van eenzelfde gebeurtenis of voorwerp staan, maar het is daardoor ook erg herkenbaar. En Pim vond het natuurlijk erg leuk om aan te wijzen “stoel”, “nog een stoel”, etcetera.

Van de boeken vond ik deze eigenlijk het meest geslaagd. Pim vond het ook leuk om in te kijken. Ikzelf vond het soms nog wat moeilijk om mijn weg in te vinden. En ik kon ook moeilijk inschatten voor welke leeftijd dit nu eigenlijk is. Want sommige dingen leken nog compleet aan Pim voorbij te gaan, terwijl anderen dan weer zo herkenbaar of juist niet meer interessant waren dat ik die pagina’s soms beter over kon slaan. Maar ja.. dat blijf je houden met lezen met een kleine.. wat de ene dag werkt, werkt de andere niet.

– .  –  .  –  .  –

Het begin van mijn Kinderboeken Project was dus misschien niet het meest geslaagd. En toch blijf ik rustig doorkijken naar boeken die in de lijst staan, want sommige zijn toch echt wel erg leuk. En ook van boeken die me wat minder bevallen leer ik iets: over mijn smaak in kinderboeken, en die van mijn kinderen.

Het Kinderboeken Project

cat-boeken
1001 Children’s Books You Must Read Before You Grow Up // Universe Publishing, 2009

Toen ik anderhalf jaar geleden beviel van ons zoontje zag ik het meteen helemaal voor me: ik zou me vanaf nu verdiepen in kinderboeken. Ach, laten we eerlijk zijn, eigenlijk droomde ik daar al jaren over.. als ik ooit zwanger zou worden, dan zou ik me meteen op de kinderboeken storten.

En ik had ook direct een project voor ogen: De lijst van 1001 Kinderboeken. Je bent misschien bekend met de volwassenen editie van 1001 Boeken Die Je Gelezen Moet Hebben. Zo’n eindeloze lijst van boeken die je zou moeten kennen. Inmiddels is er geloof ik een 4e aangepaste editie verschenen. Minder bekend is het zelfde idee van een lijst voor kinderboeken: 1001 Children’s Books You Must Read Before You Grow Up.

Ook de volwassenen editie heeft zo zijn aantrekkingskracht voor mij. Zo af en toe ben ik zelfs super gemotiveerd om echt inspanning te tonen een groter aantal van de daar genoemde boeken te lezen, hoewel ik tegelijkertijd ook altijd een hoop kritische kanttekeningen plaats bij de selectie. Ik moet toegeven, ik verlies de lijstjes ook net zo hard weer uit het oog.

Maar 1001 kinderboeken? Dat klinkt toch véél leuker? Hiervan is zover ik weet geen Nederlandse editie verschenen, dus ik doe het met de Engelse. Alleen lees ik dan wel zoveel mogelijk de Nederlandse vertaling.

Ik begon hier – je raadt het al – een jaar geleden enthousiast aan, maar door allerlei omstandigheden ben ik nooit echt begonnen. Nu hoop ik het weer op te pakken. Het boek bestaat uit een aantal leeftijdscategorieën, waarbij per categorie een chronologische volgorde van titels is aangehouden. Mijn doel is deze lijst zo volledig mogelijk door te nemen en eens in de zoveel tijd een update te plaatsen over de gelezen boeken. Ik doe dit door een combinatie van lezen mét mijn zoontje (inmiddels zijn de eerste boekjes in de 0-3 jaren categorie goed voor te lezen aan hem) en alleen: ik wil alvast een blik werpen op de categorieën voor oudere kinderen.

Dus: Het Kinderboeken Project. Een eerste project voor Kleine Notities.

(Overigens is de selectie van kinderboeken natuurlijk totaal niet compleet: veel Engelstalig, alweer een aantal jaren oud, en is er niet altijd evenveel aandacht voor diversiteit. Dus ja, ik hoop naast het lezen van deze lijst ook veel andere kinderboeken te lezen).