Kleine Notities

Boeken en Lezen

This Is Where it Ends van Marieke Nijkamp

Het is een tijd geleden dat ik een boek in één ruk uitlas. Bij This Is Where It Ends van Marieke Nijkamp was dat voor het eerst in tijden weer het geval. Toegegeven: ik had geluk dat ik een dagje vrij had van werk en dat mijn vriend met ons zoontje op pad was, maar toch.

Gelezen: This Is Where It Ends - Marieke Nijkamp

Je hebt misschien het een en ander gehoord over This Is Where It Ends. Nijkamp’s boek haalde namelijk de New York Times Bestseller List en met dat gegeven kreeg ze behoorlijk wat aandacht in de media een aantal weken terug. Ik had het boek al een tijdje in mijn kast staan: gekocht bij de lokale boekhandel in de stad waar Marieke en ik allebei opgroeiden. Nu was ik toch wel erg nieuwsgierig naar het boek. En in plaats van het nog even in mijn kast te laten staan -iets wat, ik geef toe, mij veel te vaak gebeurt met nieuwgekochte boeken- besloot ik dat dit een leuke aanleiding was het te lezen.

This Is Where It Ends beschrijft een schietpartij op een Amerikaanse high school, gedurende de 54 minuten waarin deze zich voltrekt. Je volgt de gebeurtenissen door de ogen van vier personen -Claire, Autumn, Sylv en Tómas- die allemaal op een bepaalde manier een connectie hebben met de dader en daardoor extra reden hebben om voor hun leven te vrezen.

Ik vond This Is Where It Ends meeslepend en realistisch. Het heeft die bepaalde leesbaarheid factor die sommige YA zo aantrekkelijk maakt. Veel meer dan een nieuwsbericht of documentaire had ik met dit boek dat ik me persoonlijk betrokken voelde bij zoiets dat, wellicht door de frequentie waarop je erover hoort in het nieuws, bijna abstract is geworden. Doordat het boek je als lezer middenin de schietpartij plaatst ga je je ongemerkt afvragen wat jij zou doen. Je leest over mensen die schuilen of juist rennen of verstijfd van angst niet weten wat ze moeten doen. En wat kun je nou echt daadwerkelijk doen? Wellicht zijn dit vragen die voor tieners uit de Verenigde Staten herkenbaarder zijn, omdat het vaker voorkomt, maar het boek wordt er voor een Nederlandse lezer niet minder realistisch op.

Er waren wel momenten dat ik me afvroeg of het achtergrondverhaal van de dader niet wat te zwart-wit werd, naarmate ik in het boek vorderde. Het is een moeilijke balans om te vinden, denk ik: een schietende tiener als dader én als mens, als iemand met een achtergrondverhaal zonder dat je verontschuldigd. Dat laatste gebeurt zeker niet; het was eerder zo dat ik me bij tijd en wijle afvroeg of er niet te veel “hij was een slecht persoon” in doorschemerde. Maar toch, er zitten genoeg momenten in het boek waarin je de ambivalentie ziet, de wijze waarop een masker van gevoelloosheid soms wegglipt, de manier waarop een familielid met dezelfde achtergrond geen schietpartij veroorzaakt, de moeilijke verhouding tussen liefde en haat en wraak en verdriet.

Er viel nog iets anders op. Marieke Nijkamp is in de Engelse boekblog-wereld namelijk ook bekend als een van de oprichters van het DiversifYA initiatief: een beweging die om meer representatie van diversiteit in Young Adult boeken vraagt. In haar eigen boek zie je dat terug en dat was iets dat me erg gelukkig maakte. Het kán dus wel. En het zou ook veel meer moeten gebeuren.

En hier komt meteen naar voren hoe ik dit boek óók las, namelijk als iemand die Marieke Nijkamp gedurende verschillende jaren in verschillende rollen van veraf heeft meegemaakt. We groeiden op in dezelfde stad, bezochten dezelfde scholen, onze ouders hadden overlappende kennissen. We studeerden in dezelfde stad en deden tijdelijk dezelfde studie. Later, via mijn Engelse boekenblog, kwam ik haar weer tegen in die wereld. Hoewel ik dus niet wil zeggen dat ik haar ken, is het wel zo dat ik weet dat ze altijd met schrijven bezig is geweest. En dus was ik tijdens het lezen van dit boek ook vaak bezig met een soort van verwondering: dat een persoon een hele wereld kan scheppen in een boek. Het nam een beetje de taken for grantedness  van fictie en auteurschap weg. En ja, dat klinkt raar, want natúúrlijk is dat altijd zo bij fictie. Het kwam dit keer alleen iets meer binnen.

Voor degenen onder ons die liever geen Engels lezen is er overigens goed nieuws: HarperCollinsHolland gaat het boek in het Nederlands uitgeven.

Heb jij This Is Where It Ends gelezen? Of ben je van plan het te gaan lezen? Ik ben benieuwd wat je er van vond of wat je er van verwacht.


This Is Where It Ends werd in de Verenigde Staten uitgegeven in 2016 door Sourcebooks Fire.

Koken voor een Baby: 3 Kookboeken

kokenvoorjebaby

Ik weet nog hoe nerveus ik was toen ik mijn zoontje voor het eerst vaste voeding kon gaan aanbieden. We hadden besloten te wachten tot 6 maanden, om tot die tijd volledig borstvoeding te geven, maar moesten noodgedwongen toch twee weken eerder met hapjes beginnen: ik had een fikse borstontsteking die (naar later bleek) maar niet echt over ging en ons zoontje kwam niet genoeg aan. Daarmee vervloog ook enigszins de optie waarmee we eerder wel gespeeld hadden: Rapley. Er leek namelijk geen tijd om rustig te wennen aan grote stukken en volledige borstvoeding zat er niet helemaal meer in.

Ja, ik volgde het advies van het consultatiebureau op, maar was wel ietwat sceptisch. En dus begon ik als een gek kookboekjes voor baby’s te bekijken. De keuze is online enorm, maar valt in de winkels vaak wat tegen. Uiteindelijk heb ik 3 boekjes gekocht. Omdat de wereld van informatieve babyboeken nogal een doolhof kan zijn, hier mijn ervaring met deze drie boeken. Inmiddels zou ik -denk ik- een andere selectie gemaakt hebben. Ook zijn er een aantal nieuwe titels/heruitgaves op de markt die ik hoop over een jaar of wat te bespreken (als we ervaring hebben met baby nummer twee). Maar de genoemde titels zijn degenen waaruit ik de eerste 6 maanden van vaste voeding voor ons zoontje inspiratie heb gehaald.

(meer…)

Het Kinderboeken Project

cat-boeken
1001 Children’s Books You Must Read Before You Grow Up // Universe Publishing, 2009

Toen ik anderhalf jaar geleden beviel van ons zoontje zag ik het meteen helemaal voor me: ik zou me vanaf nu verdiepen in kinderboeken. Ach, laten we eerlijk zijn, eigenlijk droomde ik daar al jaren over.. als ik ooit zwanger zou worden, dan zou ik me meteen op de kinderboeken storten.

En ik had ook direct een project voor ogen: De lijst van 1001 Kinderboeken. Je bent misschien bekend met de volwassenen editie van 1001 Boeken Die Je Gelezen Moet Hebben. Zo’n eindeloze lijst van boeken die je zou moeten kennen. Inmiddels is er geloof ik een 4e aangepaste editie verschenen. Minder bekend is het zelfde idee van een lijst voor kinderboeken: 1001 Children’s Books You Must Read Before You Grow Up.

Ook de volwassenen editie heeft zo zijn aantrekkingskracht voor mij. Zo af en toe ben ik zelfs super gemotiveerd om echt inspanning te tonen een groter aantal van de daar genoemde boeken te lezen, hoewel ik tegelijkertijd ook altijd een hoop kritische kanttekeningen plaats bij de selectie. Ik moet toegeven, ik verlies de lijstjes ook net zo hard weer uit het oog.

Maar 1001 kinderboeken? Dat klinkt toch véél leuker? Hiervan is zover ik weet geen Nederlandse editie verschenen, dus ik doe het met de Engelse. Alleen lees ik dan wel zoveel mogelijk de Nederlandse vertaling.

Ik begon hier – je raadt het al – een jaar geleden enthousiast aan, maar door allerlei omstandigheden ben ik nooit echt begonnen. Nu hoop ik het weer op te pakken. Het boek bestaat uit een aantal leeftijdscategorieën, waarbij per categorie een chronologische volgorde van titels is aangehouden. Mijn doel is deze lijst zo volledig mogelijk door te nemen en eens in de zoveel tijd een update te plaatsen over de gelezen boeken. Ik doe dit door een combinatie van lezen mét mijn zoontje (inmiddels zijn de eerste boekjes in de 0-3 jaren categorie goed voor te lezen aan hem) en alleen: ik wil alvast een blik werpen op de categorieën voor oudere kinderen.

Dus: Het Kinderboeken Project. Een eerste project voor Kleine Notities.

(Overigens is de selectie van kinderboeken natuurlijk totaal niet compleet: veel Engelstalig, alweer een aantal jaren oud, en is er niet altijd evenveel aandacht voor diversiteit. Dus ja, ik hoop naast het lezen van deze lijst ook veel andere kinderboeken te lezen).

1 2 3 4