Kleine Notities

Kinderboeken

Van de Bibliotheek #1

Eens in de twee weken deel ik welke boeken ik van de bibliotheek haalde. Gewoon, omdat ik het leuk vind om te zien wat andere mensen van plan zijn te lezen de komende tijd. Hopelijk is dat andersom ook zo. En omdat de bibliotheek altijd meer liefde verdient.

Van de Bibliotheek #1

Deze week ging ik als eerste kleine uitstapje met auto & baby naar de bibliotheek. Omdat we op een strak schema zaten (ze kon al binnen een uur weer om eten komen), had ik enigszins haast. En dus greep ik ietwat at random de volgende boeken van de planken.

Voor Pim (en mezelf) ik een aantal prentenboeken mee. Sommige (Een boek voor beerModdergansMollie-Mae in de lente; Wat nu, Olivier?) pakte ik uit de kast omdat de uitstraling me wel aansprak en omdat ik eigenlijk vooral veel verschillende prentenboeken een kans wil geven in dit stadium (lees: als moeder die haar weg nog erg moet vinden in prentenboekenland).

Gonnie & Vriendjes in Ganzenpas en Stoute Hond nam ik mee omdat Pim andere boeken uit de serie van Gonnie en van Chris Haughton érg leuk vind en ik dus vermoed dat deze ook wel een succes zullen zijn.

Voor mezelf haalde ik een aantal kookboeken. Op de een of andere manier had ik nooit eerder bedacht dat ik kookboeken niet per se hoef te kopen om recepten te proberen (ik ben niet de beste in kookboeken ook daadwerkelijk gebruiken), maar dat ik ze best eerst eens kan uitproberen via de bibliotheek.

Daarbij heb ik ernstig de behoefte aan meer variatie in ons eetpatroon. En heb ik, zoals altijd, de (vast tevergeefse) hoop dat ik door middel van meer receptideeën wellicht ook gezonder kan gaan eten.

Super Food voor elke dag van Jamie Oliver
Ik ben nooit heel specifiek fan geweest van Jamie Oliver. In mijn hoofd was hij een vrij vervend vlees-eter (of in ieder geval zijn de mensen die ik ken die zijn boeken veel gebruiken dat – wellicht is dat dus meer een vooroordeel van mij) en dan vind ik het dus lastig om zijn recepten te maken. Maar dit boek klinkt veelbelovend. Ik zag een aantal maanden terug in de allerhande al een aantal ontbijtrecepten uit dit boek voorbij komen die mij aanspraken en ook nu bij het doorbladeren zag ik vooral veel dingen die ik graag wilde proberen. Dus.. we zullen zien. Wellicht is dit een Jamie Oliver die wél in mijn boekenkast beland.

70 Groene Smoothies van Marjolijn van der Velde
Ik kocht 2 maanden geleden een blender en wil hem graag meer gebruiken. Fruit smoothies heb ik niet zoveel moeite mee om te bedenken en in elkaar te draaien, maar groene smoothies? Ik moet eerlijk zeggen dat ik wat huiverig blijf bij de gedachte. Maar misschien kan ik via een aantal recepten toch aan het idee wennen.

Puur! Leven: Vega Mama van Pauline Schonewille
Ik ben altijd op zoek naar meer ideeën voor vegetarische gerechten. Zeker omdat ik als vegetariër samenwoon met een carnivoor en maar al te graag gerechten maak waar hij ook van mee wil eten. Eenmaal thuis ben ik eerlijk gezegd nog niet zo enthousiast over dit boek. Wellicht bericht ik over een aantal weken gedetailleerder.

Op de Groei deel 1: lekker eten begint in de buik – Sofie Dumont
Ok, dit boek had ik wellicht een aantal maanden eerder tegen moeten komen. Het gaat immers over gezond eten tijdens de zwangerschap. Maar ik was toch nieuwsgierig. En wat tijdens de zwangerschap gezond is kan wellicht toch ook wat ideeën geven voor de komende weken. EIgenlijk ben ik vooral benieuwd naar deel 2. Kinderen van 9 maanden tot 3 jaar goed laten eten is toch best een uitdaging en ik ben nieuwsgierig naar meer receptideeën die mijn zoontje misschien wél bevallen.

Zit er een titel tussen die jou aanspreekt? Of las je een van deze boeken al eens en wil je er iets over kwijt? Deel het vooral in een reactie!

Overigens: ik zou zo graag een Nederlandse variant van het “Library Loot” blog meme hebben in de Nederlandse blogosphere. Dus dit is een eerste poging. Of bestaat er al zoiets? Voel je dus vooral vrij om hier of elders te delen wat jij deze week van de bibliotheek leende. Als je me laat weten waar je de titels deelt (instagram, blog, twitter), dan kan ik daar naar linken.

 

Het Kinderboeken Project: Update #1

Ik schreef al eens kort over mijn Kinderboeken Project gebaseerd op 1001 Children’s Books You Must Read Before You Grow Up. De afgelopen maanden leende ik een aantal van de boeken die in de lijst voor 0-3 jaar staan van de bieb om samen met Pim te lezen. Hoog tijd dus om een update te geven.

Het lastige aan een categorie als 0-3 jaar is dat sommige boeken eigenlijk precies op het goede moment moeten komen. En bij de onderstaande boeken was dat niet altijd het geval. Soms kon ik me voorstellen dat dt “perfect zou zijn geweest als..” en soms kon ik me ook daar niet per se een voorstelling van maken. Soms was het de vertaling. Maar ook dat het gewoon allemaal wat gedateerd voelde. Kortom: Mijn eerste omzwervingen binnen de lijst waren geen onverdeeld succes..

Kietelhandjes - Helen Oxenbury

Kietelhandjes van Helen Oxenbury
Vertaald door Harriet Laurey
Uitgegeven door: J.H. Gottmer, 1987

Helen Oxenbury komt veel voor de in de lijst. Haar boekjes zijn klassiekers, met Wij Gaan Op Berenjacht als bekendste in Nederland. Kietelhandjes wordt geprezen in 1001 Children’s Books omdat het de beleving van baby’s en peuters centraal stelt met de tekeningen. Misschien dat ik dat als ouder niet goed kan beoordelen, want ik vond het vooral wat losse plaatjes waar ik weinig interessants van kon maken bij het voorlezen. Het leek me iets té simplistisch voor een kind van 1,5. Maar misschien is het dus simpelweg dat het even niet  klikte tussen Pim en het boekje op deze leeftijd. Wat vreemd is, want kietelen is iets dat hij erg leuk vind de afgelopen tijd. Maar er leek net wat te weinig verhaal in te zitten? Het boekje was uit voordat we het wisten..

Wat ik wel fijn vond: dit boekje heeft niet alleen blanke kinderen, maar laat kinderen van verschillende etniciteiten zien. Dat mag wel iets vanzelfsprekender zijn in kinderboeken over het algemeen.

Beertje Over de Bergen - John Prater

Beertje Over de Bergen van John Prater
Vertaald door Harriet Laurey
Uitgegeven door: Van Holkema & Warendorf, 1999

Ok, van dit boek had ik hoge verwachtingen. Een beertje klimt heen en weer over papa beer, weergegeven als avontuurlijke reis over de bergen. Het idee is ook erg leuk. En aansprekend. De tekeningen zijn mooi, vriendelijk en ietwat dromerig.

Maar ook dit boekje leek een beetje dood te vallen…

Wat mij persoonlijk het meeste tegenstond was de taal. Misschien is het de vertaling,of misschien is dit ook zo in het origineel, maar de tekst leek een beetje.. tsja.. “clunky”. Zo is er de zin “Beertje over de bergen gaat”, waarin naar mijn gevoel een woord mist. En “Maar al wat hij ziet is de andere kant”, wel een kloppende zin, maar niet een die ik prettig voor vind lezen aan een dreumes van 1.5 jaar.

Alles op een rijtje - Ahlberg

Alles op een rijtje van Janet en Allen Ahlberg
Vertaald door Martine Schaap
Uitgegeven door: Gottmer, 1988

In alles op een rijtje zie je verschillende voorwerpen en scenes die baby’s en dreumesen tijdens een gewone dag tegenkomen. Zo zie je verschillende kinderstoelen, maar ook verschillende gezinnen waarvan bijvoorbeeld een vader of moeder gaat werken. De tekeningen hebben een hoge schattigheidsfactor. Soms, en misschien alleen al door de kleurstelling, lijken deze ook iets gedateerd (maar ik geloof niet dat dat Pim iets uitmaakte).

Het boek is repetitief in het feit dat er op iedere pagina verschillende versies van eenzelfde gebeurtenis of voorwerp staan, maar het is daardoor ook erg herkenbaar. En Pim vond het natuurlijk erg leuk om aan te wijzen “stoel”, “nog een stoel”, etcetera.

Van de boeken vond ik deze eigenlijk het meest geslaagd. Pim vond het ook leuk om in te kijken. Ikzelf vond het soms nog wat moeilijk om mijn weg in te vinden. En ik kon ook moeilijk inschatten voor welke leeftijd dit nu eigenlijk is. Want sommige dingen leken nog compleet aan Pim voorbij te gaan, terwijl anderen dan weer zo herkenbaar of juist niet meer interessant waren dat ik die pagina’s soms beter over kon slaan. Maar ja.. dat blijf je houden met lezen met een kleine.. wat de ene dag werkt, werkt de andere niet.

– .  –  .  –  .  –

Het begin van mijn Kinderboeken Project was dus misschien niet het meest geslaagd. En toch blijf ik rustig doorkijken naar boeken die in de lijst staan, want sommige zijn toch echt wel erg leuk. En ook van boeken die me wat minder bevallen leer ik iets: over mijn smaak in kinderboeken, en die van mijn kinderen.

Pim Leest: Kleintje Beer en de Baby

Ijverig ben ik tijdens mijn zwangerschap op zoek geweest naar een boek voor 1-jarigen waarin werd verteld en uitgelegd wat het eigenlijk is, zwanger zijn. Wat het betekent dat er straks een baby bij komt. Ik was niet echt succesvol. De meeste boeken die er zijn lijken toch vooral geschikt voor iets oudere kinderen. Dat is ook niet vreemd; het is immers een best wel complex en -zolang de baby in de buik zit- abstract begrip: zwangerschap.

Pim Leest: Kleintje Beer en de Baby

Toch nam ik een aantal boeken van de bibliotheek mee, 2 maanden voor de uitgerekende datum. En Kleintje Beer en de Baby van Harmen van Straaten kwam het dichtst in de buurt van wat ik zocht.

Ok, ook dit boek is duidelijk voor wat oudere kinderen. Er is relatief veel tekst per pagina, waardoor ik tijdens het voorlezen de tekst vaak wat in heb gekort. En toch had ik het idee dat Pim dingen herkende. Wij hadden immers ook steeds boven gekeken terwijl papa de nieuwe kamer van Pim en die van de baby verfde. En Pim kreeg ook een nieuw bed (hoewel nog steeds een ledikantje). En wij hadden het ook geregeld over de baby die nu in de buik zit kusjes geven.

Je zag Pim zo af en toe denken..

Wat hij er écht van begreep? Dat weet ik niet natuurlijk. Maar hij begon wel te vertellen over papa die aan het verven was.

En toen kwamen we bij het deel van het boek waarin de baby er is. En dat liet Pim gewillig over zich heenkomen. Nog niet zo herkenbaar, misschien? Maar ik? Ik werd er best wel emotioneel van. Want er is toch een deel van jezelf dat zich in die laatste weken druk maakt over hoe je eerste kindje met de verandering om zal gaan. En dat zich ook een beetje schuldig voelt over de aandacht die hij straks moet delen.

Terwijl Pim dus zijn standaard “ogge keer, ogge keer” begon toen we het boekje uit hadden, en ik begon met het boekje voor de tweede en de derde keer voorlezen, moest ik stiekem toch ook wat tranen inhouden.

Prentenboeken Update #1

Begin April nam ik mij voor meer prentenboeken te lezen. Niet alleen als voorbereiding op straks, als mijn dreumes er klaar voor is. Maar ook omdat ik ze nooit zoveel las, terwijl ik nu in kinderboekenwinkels zo graag in de prentenboeken sectie kijk en dan soms niet weet wat ik als eerste zal kopen. Dus ja: ook voor mezelf.

Ik moet zeggen: dit is echt een perfect project zo in de laatste weken voor mijn verlof! Prentenboeken zijn natuurlijk vaak niet lang, dus dat maakt het makkelijk om er even mee te gaan zitten en ze vol aandacht te lezen, te midden van een drukke dag. En ik vind het leuk om te ontdekken hoe mooi tekst en beeld samen kunnen werken. Of hoe verschillend de stijlen kunnen zijn. En hoe vaak ik juist uiteenlopende vertelmanieren aansprekend vind.

Vandaag vertel ik meer over twee prentenboeken die vertaald zijn uit het Frans.

Het land van de grote woordfabriek

Het Land van de Grote Woordfabriek van Agnès de Lestrade en Valeria Docampo verteld over Florian die graag aan Siebelle wil laten weten hoe veel hij van haar houdt. Maar ze wonen in een land waar woorden gekocht moeten worden voordat je ze kunt uitspreken, en Florian is niet rijk. Dus zoekt hij naar een manier om haar tóch te kunnen laten weten hoe belangrijk ze voor hem is.

Dit boek is prachtig vormgegeven. De illustraties gecombineerd met de kleurstelling roepen het beeld van een dystopie op, maar met menselijkheid en warmte. Vooral omdat er op sommige pagina’s zoveel rood doorheen glipt. Ik werd op slag verliefd op de afbeeldingen.

Maar ook het verhaal zelf is mooi. Het idee dat mensen in de wereld van de grote woordfabriek weinig kunnen zeggen en dus met bedachtzaamheid moeten praten is een beetje treurig, vooral omdat daar ideeën over ongelijkheid mee verweven zijn, maar er zit ook een mooie kant aan: woorden krijgen namelijk extra veel betekenis. En het is juist die betekenisgeving die uiteindelijk belangrijk wordt in dit verhaal. En dat gebeurt op een warme, mooie en lieve wijze.

Het Ding - Stephane Servant en Cecile Bonbon

In Het Ding van Stéphane Servant en Cécile Bonbon vinden 5 dieren achtereenvolgens een gestreept stuk stof bij het meer. Een voor een bedenken ze een manier om het te gebruiken. Maar dan komt er een jongetje uit het meer…

De vormgeving van dit boek is heel anders dan die van Het Land van de Grote Woordfabriek. Het is speelser, kinderlijker en ruimer opgezet. In het boek worden de verschillende dieren en het gestreepte “object” afgebeeld met behulp van stukken stof, wat een speels effect geeft. Verder is er een getekende, effen achtergrond met woorden die een beetje over de pagina verspringen. Hoewel ik de afbeeldingen aansprekend vond, en zeker het gebruik van stof, vond ik de pagina’s soms wat rommelig.

Het verhaal is denk ik wel heel grappig voor kinderen van een jaar of 3. Ik kon me zelfs bij een aantal dingen voorstellen dat mijn zoontje van anderhalf ze al erg leuk zou vinden. Hij doet immers zelf niet anders dan dingen uit de was halen en ze omdoen als sjaal of als muts of…. Maar ikzelf vond de clou iets té. En het woordgebruik vond ik soms wat storend. Zo wordt ieder dier opgevolgd door een ander, waarna de eerdere wordt uitgelachen met benamingen als “dikke appel!”, “gekke banaan”, of “dikke noedel”. Ik vond dat niet fijn. En het terugkerende zinnetje “hij gaat een beetje mokken in het bos” stoorde me, hoe stom het ook klinkt, ook.

Welke prentenboeken heb jij recent gelezen? Is er een titel die ik absoluut niet mag missen?


Het Land van de Grote Woordfabriek werd in het Frans geschreven door Agnès de Lestrade en geillustreerd door Valeria Docampo. De vertaling naar het Nederlands gebeurde door Siska Goeminne. UItgegeven door De Eenhoorn, in 2009.

Het Ding werd in het Frans geschreven voor Stéphane Servant met illustraties door Cécile Bonbon. Het werd vertaald door Siska Goeminne. Uitgegeven door De Eenhoorn, in 2006.

Lezen met een kleine: het eerste jaar

Ik ben een lezer. En dus was samen lezen met mijn kindje iets waar ik vanaf het allereerste begin naar uitzag. Dat wil zeggen: nog voordat ik zwanger werd had ik hier ideeën over.

Maar toen werd ons zoontje geboren en bleek het allemaal iets minder vanzelfsprekend. Ik wilde wel voorlezen, maar wanneer dan? En hoe dan? Want lezen is niet per se lezen met een baby. Ik heb me best wel vaak schuldig gevoeld tijdens het eerste jaar, omdat ik niet iedere dag aan een boekje toekwam. Omdat ik soms niet wist of dit nou was hoe het “moest” en omdat ik geregeld blogposts tegenkwam van andere moeders die vol trots vertelden over het lezen met hun baby en hoe ze zorgvuldig het allereerste boekje hadden uitgekozen (vaak een oude favoriet van henzelf). Dat had ik dus niet gedaan. Of dat ze 2 of 3 keer per dag op een vast tijdstip er een boekje bij pakten. Was ik dan niet georganiseerd genoeg? Was ik nu een slechte lees mama?

Inmiddels heb ik me gerealiseerd dat het eerste jaar met een baby voor mij vooral ook chaos betekent. Je kunt van alles bedenken, maar het schema loopt toch vaak in de war. En daar viel lezen bij mij ook onder. Maar vanaf toen ons zoontje ongeveer een maand of 6 was begon onze manier van “samen lezen” langzamerhand vorm te krijgen. Het was een speurtocht. En ook toen kwam ik niet iedere dag aan lezen toe, maar langzamerhand ontdekte ik wat werkte voor Pim en voor mij, een manier waarop lezen met een baby voor ons allebei leuk werd.

Lezen met een kleine: het eerste jaar

Dat betekende in eerste instantie vooral Pim zelf boekjes laten vasthouden: op schoot, in de box, in bad, op het speelkleed. Boekjes als speelgoed, zeg maar. Waar vooral aan gevoeld en in geknepen en mee gerammeld en in gebeten moet worden. Dat voelt wellicht tegenstrijdig voor een boekenliefhebber, maar Pim vond het fantastisch.

(meer…)

1 2 3 4