Konijntje + boek

“Dit lijkt me zo’n mooi boek, die kan ik beter in de vakantie lezen.” “Ik kan dit beter opzij leggen voor een speciale gelegenheid, straks raakt het verwassen of gaat het stuk.” “Misschien als ik later de tijd heb kan ik hier iets veel mooiers van maken dan ik nu zou kunnen.” “Oh, dit ziet er mooi uit, dat kan ik maar beter bewaren.”

En dan nog zo’n 1000 variaties van hetzelfde.

Ik ben een ster in dingen willen bewaren, of denken dat het zonde is om het nu te gebruiken, want later. Ik deed het als kind al als ik van Sinterklaas dat ene speciale gewenste knutselpakket kreeg: dat maakte ik dus niet want stel dat ik het niet zo mooi maakte als ik wilde en dat ik het op een later tijdstip veel beter had gekund, of dat het simpelweg op zou gaan en het zag er zo leuk uit dat ik echt niet wil dat het op raakt…

Zuinigheid is een deugd en daar ben ik het zeker mee eens, maar niet op de manier waarop ik het vaak toe pas. Want in mijn geval betekent het dat er een heleboel dingen blijven liggen. En uiteindelijk verstoffen in de kast. Of over datum gaan. Of nooit gebruikt worden omdat die ene speciale maar ongedefinieerde gelegenheid nooit komt.

Daar moet dus verandering in komen, en vandaar introduceer ik vandaag: Het einde van “maar het is zonde want..” project, of eigenlijk: het “Use it!” project.

De komende tijd ga ik proberen om de dingen die ik in huis heb maar om verklaarbare en onverklaarbare redenen altijd apart houd of bewaar, uit te proberen, te gebruiken. Want als het zonde is als het stuk gaat, op raakt, of niet helemaal perfect wordt, dan is het zéker zonde als het überhaupt niet wordt gebruikt.

Ja, dat klinkt heel logisch. Maar voor mij is het best wel een omslag om zo te leren denken.

Niet dat ik wil leren verspillen. Nee, dat juist niet. Het is een balans. Maar die balans klopt bij mij van geen kant, waardoor ik eigenlijk ook verspil. En natuurlijk hangt dit samen met andere dingen. Een soort van leren streven naar imperfectie (waarover een andere keer meer).

Ik zie er naar uit om de komende tijd mijn kasten in te duiken. Dingen te gebruiken. Of te bedenken hoe ik ze een nieuw (te)huis kan geven, op een wijze die recht doet aan het object.

Ben jij ook iemand die dingen het liefst bewaard voor later? Eigenlijk altijd voorzichtig wil zijn of bang bent dat er misschien wel een beter moment komt? Hoeveel spullen heb je in huis die je niet gebruikt maar eigenlijk wel wilt gebruiken?

P.S. Ja, dit is een soort van mijn eigen invulling van het Spark Joy principe. Maar dan ook weer niet helemaal, want ik heb ook zo mijn bedenkingen bij (de toepassing van) Marie Kondo.

4 Comments on Het einde van “maar het is zonde want…”: Het “Use It!” Project

  1. Deborah
    26 oktober 2016 at 23:52 (1 jaar ago)

    Herkenbaar! Ik koop bijv graag kaarten omdat ik er veel verstuur. Maar de mooiste vind ik dan zonde om te versturen! Klinkt eigenlijk wel gek he?

    En ik heb het ook met kleren. Sommige kleren vind ik dan zo mooi dat ik ze niet op zomaar een dag wil aandoen…

    Beantwoorden
    • Iris
      27 oktober 2016 at 09:49 (1 jaar ago)

      Ah, kaartjes! Daar had ik nog niet eens aan gedacht, maar die heb ik inderdaad ook. Ik zit nu te denken of ik de mooiste kaartjes dan niet beter een plekje als decoratie kan geven in plaats van dat ze maar in de kast blijven liggen.

      Beantwoorden
      • Deborah
        27 oktober 2016 at 13:48 (1 jaar ago)

        Hahaha dat is ook vaak mijn plan als ik een mooie kaart koop…. nouja, mooie decoratie binnen in mijn kast 😀

        Beantwoorden

1Pingbacks & Trackbacks on Het einde van “maar het is zonde want…”: Het “Use It!” Project

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Comment *