Eens in de zoveel tijd denk ik: “Nu heb ik misschien wel even tijd om iets voor mijn blog te schrijven” en dan komt het er toch niet van. Waarom? Omdat ik eigenlijk na zo’n lange tijd niet meer weet waar ik moet beginnen.

Konijntje + boek

Ja, we hebben het gezellig met ons viertjes.

Ja, en ook erg druk. Té druk, als je het mij vraagt, maar dat hoort denk ik bij fulltime werken en twee kinderen hebben.

Nee, de afgelopen maanden waren niet per se makkelijk: veel krampjes, reflux, een baby die de speen niet accepteert en in eerste instantie ook geen fles wilde. Het is wonderbaarlijk hoe snel je de complete chaos van een eerste jaar met een kindje vergeet, ook al weet je nog wel te zeggen dat het chaos was.

Maar we genieten wel. Op onze manier. Tussen de bedrijven door. Dat gevoel als je een brede glimlach krijgt van je baby. De trots als ze onverwacht met 3 maanden al omrolt. De grote warmte als je kindje van twee telkens weer zijn zusje opzoekt om “hallo” te zeggen en haar te aaien. De blijdschap die het geeft als zusje op haar beurt super vrolijk wordt bij het zien van haar broer.

Het is nogal wat hé, moederschap? Ook bij een tweede kindje. Opnieuw.

6 Comments on Omdat je soms niet weet waar je moet beginnen..

  1. Lonneke
    6 oktober 2016 at 13:33 (7 maanden ago)

    Absoluut.. het is allemaal zo herkenbaar wat je schrijft. Het is zwaar, maar er zijn ook van die mooie bijzondere moment. Dan kan ik wel echt genieten.
    Reflux lijkt me wel heftig. Hoe gaat dat nu?

    Beantwoorden
    • Iris
      6 oktober 2016 at 13:43 (7 maanden ago)

      Het is raar hoe dat gaat he? Je wilt het voor geen goud missen maar soms zit je er echt helemaal doorheen. En dus ben ik stiekem ook best blij als ik even ‘mag’ werken.
      De reflux gaat beter. Ze gilt het niet meer uit bij iedere spuug. De draagdoek is ideaal, maar ja.. ook best intensief en niet echt een oplossing voor de gastouder. Ze zeggen dat het beter wordt als ze zelf gaan zitten of als ze overgaan op voornamelijk vast voedsel. Dus het zal nog wel even duren, maar in ieder geval zijn de krampjes minder en daarmee is het spugen ook al iets afgenomen.

      Beantwoorden
  2. Sue
    8 oktober 2016 at 13:11 (7 maanden ago)

    Het is inderdaad niet altijd even makkelijk, maar wel weer heel mooi om mee te mogen maken. Ik probeer er zoveel mogelijk van te genieten want voor je het weet zijn ze alweer jarig…

    Beantwoorden
    • Iris
      13 oktober 2016 at 14:18 (6 maanden ago)

      Och ja, het gaat zo snel! Goh dat klinkt als zo’n cliché, maar het is ook zo waar. Ik kan maar nauwelijks geloven dat ons meisje dit weekend alweer 5 maanden is.

      Beantwoorden
  3. Loes | Gewoon iets met Loes
    10 oktober 2016 at 16:20 (7 maanden ago)

    Poeh lastig hoor, als je er zo midden in zit. En je weet: het wordt beter! Maar nu soms even niet. De minder leuke dingen vergeet je echt wel weer, en dan vliegt de tijd ineens voorbij. Dat bloggen, dat komt wel weer!

    Beantwoorden
    • Iris
      13 oktober 2016 at 14:17 (6 maanden ago)

      Dankje! Ja, ik denk dat je met een tweede ook direct merkt hoe veel je van de moeilijkere dingen vergeet na verloop van tijd. En je hebt gelijk, de tijd vliegt. Een beetje te hard, over het algemeen.

      Beantwoorden

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Comment *